آرک‌وایز › راهنماها › ابعاد پارکینگ ساختمان طبق مبحث ۴ (با ارجاع به بند)
ابعاد پارکینگ ساختمان طبق مبحث ۴ (با ارجاع به بند)
آخرین بررسی: ۲۶ مهر ۱۴۰۵ · تهیه‌شده بر پایهٔ متن‌های منتشرشده با ذکر منبع
خلاصهٔ پاسخ. ابعاد لازم برای توقف دو خودرو کنار هم، هر کدام ۲٫۵۰ × ۵٫۰۰ متر و برای خودروهای پشتسر هم، هر کدام ۲٫۵۰ × ۶٫۰۰ متر است[۱]؛ اگر دو طرف جای پارک دیوار باشد، عرض دستکم ۳٫۰۰ و طول ۵٫۰۰ متر میشود[۲]. ارتفاع پارکینگ کوچک دستکم ۲٫۲۰ و پارکینگ متوسط و بزرگ دستکم ۲٫۴۰ متر است[۳]. پهنای ورودی و شیبراه پارکینگ کوچک دستکم ۳ متر است[۴] و حداکثر شیب شیبراه بسته به نوع پارکینگ ۱۵ تا ۱۷ درصد است[۵، ۶، ۷]. اینکه هر واحد چند جای پارک لازم دارد را طرح مصوب شهری تعیین میکند، نه مبحث ۴[۸].
پارکینگ کوچک، متوسط یا بزرگ؟
بیشتر اعداد این صفحه به گروه پارکینگ بستگی دارد. مبحث ۴ توقفگاه‌های خودرو را بر پایهٔ تعداد محل توقف به سه گروه تقسیم میکند:[۹]
گروه
تعداد محل توقف خودرو
کوچک
حداکثر ۳
متوسط
۴ تا حداکثر ۲۵
بزرگ
بیش از ۲۵
هر گروه دو نوع «خصوصی» و «عمومی» دارد: توقفگاهِ مختص وسایل نقلیهٔ ساکنان ساختمان‌های مسکونی (یا ساختمانی که محل‌های توقف آن مالکیت یا حق استفادهٔ افراد معین است) خصوصی و توقفگاهی که امکان استفادهٔ عموم از آن میسر است عمومی محسوب میشود.[۱۰] پس پارکینگ یک ویلا با یک تا سه خودرو «کوچک خصوصی» است و پارکینگ آپارتمانی با ده جای پارک «متوسط خصوصی».
ابعاد جای پارک و مسیر حرکت
جدول زیر ابعاد «لازم» همین بندهاست. هر ردیف به بند خودش ارجاع دارد.
یک حساب ساده از همین اعداد: ۲٫۵۰ × ۵٫۰۰ برابر ۱۲٫۵ و ۲٫۵۰ × ۶٫۰۰ برابر ۱۵ متر مربع است؛ این فقط مساحت خودِ جای پارک است و مسیر رفت‌وآمد، شیبراه و پله جدا حساب میشود.
پارکینگ دوبل (پشتسر هم): به شرط اینکه برای خودروهای دیگر مزاحمتی ایجاد نشود، پیشبینی «فقط دو واحد توقف خودرو» پشتسر هم بلامانع شمرده شده است.[۱۶] متن، بیش از دو ردیف پشتسر هم را مجاز نکرده است.
ارتفاع پارکینگ و ارتفاع در ورودی
مورد
حداقل ارتفاع
پارکینگ کوچک؛ از کف تا زیر سقف یا، اگر تأسیسات یا عناصر سازه‌ای زیر سقف باشد، تا پایینترین نقطهٔ آنها
دو ورودی خودرو از معبر عمومی (حداکثر به اندازهٔ عرض معبر داخلی پارکینگ) در ساختمان‌های مسکونی فقط در زمین‌های دارای بر ۲۰ متر و بیشتر ممکن است؛ اگر زمین از تجمیع اراضی باشد، ضوابط طرحهای توسعهٔ شهری ملاک است.[۱۸]
در پارکینگ بزرگ عمومی، ورودی و خروجی مجزا الزامی است.[۱۹]
پارکینگ بزرگ و متوسط دستکم دو راه خروج برای افراد پیاده میخواهد (طبق مبحث ۳).[۲۰]
اگر از پارکینگ با پله به طبقات دیگر می‌رسید، فضای توقف باید با دیوار و در یا فضای واسط از پلکان جدا شود.[۲۱]
برآورد سریع طول شیبراه
اختلاف تراز و نوع شیبراه را وارد کنید تا حداقل طول افقی تقریبی را ببینید. این فقط برآورد اولیه برای گفتگو با مهندس است، نه نقشه.
—
حداکثر شیب مجاز در بخش میانی—
شیب میانگین کل شیبراه—
یادداشت—
روش حساب: شیب = ارتفاع ÷ طول افقی. یک متر ابتدا و یک متر انتهای شیبراه هر کدام با شیب ۱۰٪ (بیشترین مقدار مجاز) در نظر گرفته شده و بقیهٔ ارتفاع با بیشترین شیب مجاز همان نوع طی میشود: طول = ۲ + (ارتفاع − ۰٫۲) ÷ شیب. در پارکینگ عمومی مسقف، اگر با شیب ۱۷٪ طول کمتر از ۲۰ متر شود همان ۱۷٪ و در غیر این صورت ۱۶٪ به‌کار رفته است. مبحث ۴ نمی‌گوید «طول» در مرز ۲۰ متر روی شیب سنجیده شود یا روی افق، و شکل اتصال شیبراه به معبر را هم تعیین نمی‌کند؛ این‌ها را مهندس طراح و شهرداری روشن می‌کنند.
تهویه، نور و پارکینگ زیرزمین
همهٔ پارکینگ‌های سرپوشیده تا حد امکان طبیعی تهویه می‌شوند و اگر سطوح کافی نبود، با سیستم مکانیکی (مطابق مبحث ۱۴). سطح بازشو در پارکینگ سرپوشیدهٔ اتومبیل با تهویهٔ طبیعی دستکم یکبیستوپنجم سطح کف است؛[۲۲] مثلاً برای ۱۰۰ متر مربع کف، دستکم ۴ متر مربع بازشو.
نور طبیعی پارکینگ طبقات زیرین (زیرزمین یا همکف) را می‌توان از حیاط خلوت و پاسیو (مطابق قواعد آنها) تأمین کرد. اگر سطح نورگذر و بازشوی مستقیم به فضای باز ممکن نباشد، گودالباغچه یا مجرای خارجی نور و هوا مجاز است، ولی فقط برای یک طبقه زیرزمین؛ پارکینگ در بیش از یک طبقه زیرزمین تهویهٔ مکانیکی و تجهیزات هشدار و اطفای حریق (مباحث ۳ و ۱۴) لازم دارد.[۲۳]
پاسیوی مجاور پارکینگ: پاسیوی نور و تهویهٔ اتاق‌ها نباید تا فضای پارکینگ ادامه یابد، مگر کاملاً دوربندی شده باشد تا دود یا صدا به فضاهای اقامت نرسد.[۲۴] ماجرای کامل را در حیاط خلوت و پاسیو ببینید.
کف، تأسیسات و قواعد عمومی
تعداد پارکینگ الزامی: بر حسب موقعیت تصرف در شهر، در ضوابط طرحهای مصوب توسعه و عمران شهری تعیین میشود؛[۸] عدد ملی ثابتی در مبحث ۴ نیامده است. از شهرداری بپرسید.
ورود و خروج و مزاحمت: ورود و خروج پارکینگ نباید از فضایی با تصرف یا استفادهٔ دیگر باشد و دود، بو یا سروصدای آن نباید آسایش ساختمان و اطراف را مختل کند.[۲۵]
دسترسی: توقف خودروها نباید باز شدن درها، استفاده از انباری و فضاهای تأسیساتی و دسترسی به پله و آسانسور را مختل کند.[۲۶]
تعمیر خودرو: هرگونه تعمیر یا تعویض قطعات اصلی خودرو در پارکینگ ممنوع است.[۲۷]
پارکینگ بزرگ: گذرگاه عابران به عرض دستکم ۰٫۶۰ متر، با تغییر رنگ یا بالاتر بودن کف از معبر سواره.[۲۸]
پارکینگ معلولان: یک جای توقف بهازای هر ۲۵ جای پارک سواری و بیش از آن طبق ضوابط شهرسازی و معماری افراد دارای معلولیت جسمی‌ـ‌حرکتی.[۲۹]
سرویس و کفشوی: سرویس بهداشتی در پارکینگ عمومی و کفشوی در پارکینگ متوسط و بزرگ الزامی است.[۳۰]
کف و دیوار: کف پارکینگ از مصالح قابل شست‌وشو و کف شیبراه از مصالح غیرلغزنده؛ ستون‌ها و دیوارها در برابر حریق مقاوم؛ و در پارکینگ متوسط و بزرگ، تدبیر جلوگیری از برخورد خودرو با ستون.[۳۱]
آب و حریق: دسترسی به آب لوله‌کشی، تجهیزات کشف و اطفای حریق (مبحث ۳) و دفع آب‌های سطحی؛ برای پارکینگ همکف، کف ورودی باید در تراز بالاتر و با شیب‌بندی مناسب در دهانه باشد تا آب به داخل ساختمان نرود؛ در غیر این صورت تدابیر مناسب دیگر با تأیید نهاد قانونی مسئول لازم است.[۳۲]
محدودیت‌ها
این صفحه فقط بندهای فصل ۴-۵-۱۰ مبحث ۴ (ویرایش ۱۳۹۶) را نقل میکند. جدول ۴-۶ (الزامات تهویهٔ پارکینگ)، مباحث ۳ (حریق) و ۱۴ (تهویهٔ مکانیکی)، پارکینگ‌های مکانیزه، ابعاد خودروهای خاص و ضوابط محلی شهرداری (از جمله تعداد پارکینگ الزامی، تأمین پارکینگ در پلاک‌های کوچک و عقب‌نشینی) را بررسی نکرده‌ایم. اعداد حداقل‌اند و طراحی نهایی را مهندس معمار با توجه به نقشهٔ زمین انجام میدهد.
سؤال دربارهٔ پارکینگ ساختمان خودتان دارید؟ با مشاور هوشمند گفتگو کنید؛ پاسخ‌های مقرراتی با منبع نشان داده می‌شوند.
منابع
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۴ (الف) (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «ابعاد لازم جهت توقف دو خودرو، درصورتی‌که کنار یکدیگر قرار گیرند، هریک ۵/۰۰×۲/۵۰ متر می‌باشد. هنگامی که خودروها در طول و پشت سر یکدیگر قرار می‌گیرند، ابعاد مورد نیاز برای هر یک ۲/۵۰×۶/۰۰ متر می‌باشد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۴ (پ) (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «درصورتی‌که دو طرف یک محل توقف در توقفگاه دیوار باشد، عرض آن باید حداقل ۳/۰۰ متر و طول آن ۵/۰۰ متر باشد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۱ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «ارتفاع مجاز توقفگاه‌های کوچک خودرو، به منظور تقلیل خطرات ناشی از حریق، از کف تا سطح زیرین سقف و یا درصورت وجود تأسیسات یا عناصر سازه‌ای در زیر سقف، تا پایینترین نقطه آنها حداقل ۲/۲۰ متر است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۳-۱ (صفحهٔ ۷۱ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «پهنای معبر ورودی و شیبراه در همه توقفگاه‌های بزرگ و توقفگاه‌های عمومی متوسط نباید کمتر از ۵ متر و در توقفگاه‌های متوسط خصوصی نباید کمتر از ۳/۵۰ متر باشد. حداقل عرض ورودی و شیبراه برای توقفگاه‌های کوچک ۳ متر است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۷ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «حداکثر شیب در شیبراه روباز در توقفگاه‌های متوسط و بزرگ خصوصی ۱۵٪ است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۶ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «در توقفگاه‌های عمومی، شیبراه‌های مسقف با طول بیشتر از ۲۰ متر، با حداکثر شیب ۱۶٪ مجاز است. در طول کمتر از ۲۰ متر حداکثر شیب مجاز ۱۷٪ است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۸ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «حداکثر شیب در شیبراه‌های مسقف در توقفگاه‌های کوچک خصوصی حداکثر ۱۷٪ مجاز است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۱ (صفحهٔ ۶۸ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «تعداد الزامی محل توقف خودرو در تصرف‌های مختلف بر حسب موقعیت آنها در شهر، در ضوابط طرحهای مصوب توسعه و عمران شهری تعیین میشود»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، فصل ۲ (تعاریف): بند ۱۱ (صفحهٔ ۱۴ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «توقفگاه‌های خودرو به سه گروه کوچک (دارای حداکثر ۳ محل توقف خودرو)، متوسط (دارای ۴ تا حداکثر ۲۵ محل توقف خودرو)، و بزرگ (دارای بیش از ۲۵ محل توقف خودرو)»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، فصل ۲ (تعاریف): بند ۱۱ (صفحهٔ ۱۳ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «توقفگاه‌هایی که امکان استفاده عموم از آنها میسر است، توقفگاه عمومی محسوب می‌گردند»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۴ (ب) (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «ابعاد لازم ۳/۵۰ × ۵ متر محور تا محور می‌باشد و به ازای هر طرف دیوار یا مانع، ۰/۲۵ متر به عرض آن اضافه میشود»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۴ (الف) (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «در توقفگاه‌های سرپوشیده در صورتیکه فاصلهٔ محور ستون‌ها ۵/۰۰ متر و فاصله داخلی بین دو ستون حداقل ۴/۵۰ متر باشد، دو خودرو می‌توانند بین دو ستون قرار گیرند»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۵ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «حداقل عرض مسیر رفت و آمد در توقفگاه‌های بزرگ و متوسط نباید از ۵/۰۰ متر کمتر باشد. در توقفگاه‌های کوچک حداقل مسیر رفت و آمد، باید هم عرض شیبراه، ۳/۰۰ متر باشد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۲ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «شعاع درونی مسیر چرخش خودرو در توقفگاه‌ها نباید کمتر از ۵/۰۰ متر در نظر گرفته شود»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۳ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «رعایت حداقل ۵/۰۰ × ۵/۰۰ متر برای فضای گردش ۹۰ درجه خودرو الزامی است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۳ (صفحهٔ ۶۸ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «به شرط عدم ایجاد مزاحمت برای خودروهای دیگر، پیشبینی فقط دو واحد توقف خودرو در پشتسرهم بلامانع است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۳-۵ و ۴-۵-۱۰-۳-۶ (صفحهٔ ۷۱ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «رعایت حداقل ارتفاع آزادِ درِ ورودی و خروجیِ خودرو به میزان ۲/۱۰ متر الزامی است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۳-۳ (صفحهٔ ۷۱ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «تعبیه دو ورودی خودرو از معبر عمومی، حداکثر به اندازه عرض معبر داخلی توقفگاه، در ساختمان‌های مسکونی تنها در زمین‌های دارای بر ۲۰ متر و بیشتر مجاز است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۲-۹ (صفحهٔ ۷۰ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «ایجاد ورودی و خروجی مجزا در توقفگاه‌های بزرگ عمومی الزامی است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۳-۲ (صفحهٔ ۷۱ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «توقفگاه‌های بزرگ و متوسط باید حداقل دو راه خروج افراد پیاده مطابق مبحث سوم مقررات ملّی ساختمان داشته باشند»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۳-۷ (صفحهٔ ۷۱ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «هنگامی که طبقات دیگر ساختمان به وسیله پله‌ها از توقفگاه خودرو قابل دسترس باشد، باید فضای توقفگاه به وسیلهٔ دیوار و در یا فضای واسط محصور، از فضای پلکان جدا شود»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۴-۱ و ۴-۵-۱۰-۴-۲ (صفحه‌های ۷۱ و ۷۲ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «سطح بازشو در توقفگاه سرپوشیدهٔ اتومبیل با تهویهٔ طبیعی باید حداقل یک بیست و پنجم سطح کف باشد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۴-۳ و ۴-۵-۱۰-۵-۲ (صفحهٔ ۷۲ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «استفاده از این فضاها و عناصر تنها برای یک طبقه زیرزمین مجاز است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۸-۳-۴ (صفحه‌های ۶۴ و ۶۵ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «نباید تا فضای توقفگاه ادامه یابند، مگر آنکه کاملاً به نحوی دوربندی شده باشند که امکان انتقال دود یا صدای توقفگاه به فضاهای اقامت و اشتغال وجود نداشته باشد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۲ (صفحهٔ ۶۸ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «ورود و خروج توقفگاه‌های خودرو نباید از فضایی با تصرف یا استفادهٔ دیگر صورت گیرد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۴ (صفحهٔ ۶۸ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «توقف خودروها در توقفگاه‌ها نباید مزاحمتی برای باز شدن درها و استفاده از فضاهای انباری و تأسیساتی و دسترسی به راه‌پله‌ها و آسانسورها ایجاد کند»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۵ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «هرگونه تعمیر یا تعویض قطعات اصلی خودرو در محل توقفگاه‌ها ممنوع است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۶ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «در توقفگاه‌های بزرگ، به منظور تفکیک عبور سواره و پیاده، در کنار معبر سواره یا جایگاه‌های توقف خودرو باید گذرگاه عابران به عرض حداقل ۰/۶۰ متر در نظر گرفته شود»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بند ۴-۵-۱۰-۱-۷ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «تعداد فضای توقف مورد نیاز برای افراد معلول در توقفگاه‌ها بر حسب هر ۲۵ محل توقف خودرو سواری یک عدد»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۱-۸ تا ۴-۵-۱۰-۱-۱۰ (صفحهٔ ۶۹ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «پیشبینی سرویس بهداشتی در توقفگاه‌های عمومی الزامی است»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۶-۱ تا ۴-۵-۱۰-۶-۴ (صفحه‌های ۷۲ و ۷۳ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «کف شیب‌راه‌ها در توقفگاه‌ها باید از مصالح غیر لغزنده برای عبور خودرو پوشیده شوند»
مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی ساختمان، بندهای ۴-۵-۱۰-۷-۱ تا ۴-۵-۱۰-۷-۴ (صفحهٔ ۷۳ چاپی) (ویرایش سوم ۱۳۹۶) — متن منبع «امکان دسترسی به آب لوله کشی در تمام توقفگاه‌ها ضروری است»
این بندها در مقررات ساختمان با منبع فهرست شده‌اند. ویرایش‌های جدیدتر ممکن است متفاوت باشند؛ مرجع نهایی متن رسمی و ضوابط شهرداری است.
این مطلب راهنمای عمومی است و جایگزین مشاورهٔ مهندسی یا حقوقی نیست. برای پروندهٔ خودتان با شهرداری، سازمان نظام مهندسی ساختمان یا مشاور متخصص هماهنگ کنید.
پرسش‌های پرتکرار
ابعاد استاندارد پارکینگ چقدر است؟
طبق مبحث ۴، ابعاد لازم برای دو خودرو کنار هم هر کدام ۲٫۵۰ × ۵٫۰۰ متر و برای خودروهای پشتسر هم هر کدام ۲٫۵۰ × ۶٫۰۰ متر است؛ اگر دو طرف جای پارک دیوار باشد، عرض دستکم ۳٫۰۰ و طول ۵٫۰۰ متر.
حداقل ارتفاع پارکینگ چقدر است؟
برای پارکینگ کوچک (حداکثر ۳ خودرو) دستکم ۲٫۲۰ متر تا پایینترین نقطهٔ سقف یا تأسیسات زیر آن؛ برای پارکینگ متوسط و بزرگ دستکم ۲٫۴۰ متر. ارتفاع آزاد در ورودی خودرو در بیشتر پارکینگها ۲٫۱۰ متر است.
حداکثر شیب رمپ پارکینگ چند درصد است؟
بسته به نوع: ۱۵٪ برای شیبراه روبازِ پارکینگ متوسط و بزرگ خصوصی، ۱۷٪ برای شیبراه مسقف پارکینگ کوچک خصوصی، و در پارکینگ عمومی مسقف ۱۶٪ (طول بیش از ۲۰ متر) یا ۱۷٪ (طول کمتر از ۲۰ متر). یک متر ابتدا و انتهای شیبراه حداکثر ۱۰٪ باشد.
عرض ورودی پارکینگ چقدر باید باشد؟
پهنای معبر ورودی و شیبراه در پارکینگ بزرگ و پارکینگ عمومی متوسط دستکم ۵ متر، در پارکینگ متوسط خصوصی دستکم ۳٫۵۰ متر و در پارکینگ کوچک ۳ متر است.
میشود دو ماشین را پشتسر هم پارک کرد؟
بله؛ طبق مبحث ۴ پیشبینی فقط دو واحد توقف پشتسرهم بلامانع است، به شرط اینکه برای خودروهای دیگر مزاحمتی ایجاد نشود. در این حالت ابعاد هر جای پارک ۲٫۵۰ × ۶٫۰۰ متر است.
پارکینگ معلولان چند تا باید باشد؟
مبحث ۴ بهازای هر ۲۵ محل توقف خودرو سواری یک فضای توقف برای افراد دارای معلولیت میخواهد و بیش از آن را به ضوابط شهرسازی و معماری مربوط ارجاع میدهد.
هر واحد آپارتمان چند پارکینگ باید داشته باشد؟
مبحث ۴ عدد ملی نمیدهد؛ تعداد الزامی محل توقف را ضوابط طرحهای مصوب توسعه و عمران شهری (و شهرداری) برای هر تصرف و موقعیت تعیین میکند.
پارکینگ زیرزمین چطور نور و تهویه میگیرد؟
تا حد امکان تهویهٔ طبیعی با بازشویی دستکم یکبیستوپنجم سطح کف؛ نور از حیاط خلوت یا پاسیو، یا برای یک طبقه زیرزمین از گودالباغچه یا مجرای خارجی. در بیش از یک طبقه زیرزمین تهویهٔ مکانیکی و تجهیزات هشدار و اطفای حریق لازم است.
آرک‌وایز